Rośliny łąkowe | Zbigniew Nawara

“Rośliny łąkowe” to album przyrodniczy z serii “Flora Polski” propagującej poznanie bogactwa florystycznego naszego kraju. Obowiązkowa pozycja dla miłośników dzikich kwiatów, którzy chcą poszerzać swoją wiedzę o naszych rodzimych roślinach zielnych. Przejrzysty układ i intuicyjne oznaczenia kolorystyczne pozwalają na szybką i łatwą identyfikację roślin.

69,00 

20 w magazynie

Informacje o produkcie

W albumie autor opisuje zachowaną jeszcze różnorodność gatunkową roślin tworzących zbiorowiska łąkowe, pochodzenie tych zbiorowisk oraz najważniejsze systemy podziału łąk i pastwisk stosowane w naukach przyrodniczych.
Przewodnik przedstawia fitosocjologiczną klasyfikację zbiorowisk roślinnych Polski z uwzględnieniem najważniejszych zbiorowisk spotykanych na łąkach.  Podstawową część przewodnika stanowią opisy ponad 250 gatunków roślin częściej lub rzadziej spotykanych na łąkach i pastwiskach. Dzięki podziałowi kolorystycznemu na podstawie barwy kwiatów przewodnik ułatwia identyfikację roślin. Dla początkujących miłośników botaniki wyjaśnione zostały między innymi na rysunkach i zdjęciach, charakterystyczne cechy budowy roślin, które tworzą ruń różnych zbiorowisk łąkowych.

Tytuł: Rośliny łąkowe
Autor: Zbigniew Nawara
Wydawnictwo: Mulitco Oficyna Wydawnicza
Rok wydania: 2021 (wydanie zaktualizowane)
ISBN: 978-83-7763-234-5
Format: 21,5 × 16 cm
Oprawa: twarda
Stron: 267

Fragment książki

“Wysoka wartość przyrodnicza ekosystemów łąkowych wnika z ich zróżnicowania oraz bogactwa gatunków. Niestety od kilkunastu lat obserwuje się szereg niekorzystnych zmian gospodarczych i przyrodniczych, które prowadzą do ubożenia bądź zaniku tych barwnych elementów naszego krajobrazu. Coraz więcej roślin łąkowych zaliczanych jest do grupy gatunków rzadkich i ginących. Wiele z nich objęto ścisłą lub częściową ochroną, inne umieszczono w “Polskiej czerwonej księdze roślin”.”

Przykładowy opis gatunku:
Krwiściąg lekarski Sanguisorba officinalis L. 
Różowate
Opis: bylina wysokości 30-150 cm, o grubym kłączu. Łodyga wzniesiona, w górze rozgałęziona, kanciasta, naga, niezbyt gęsto ulistniona. Liście nieparzystopierzaste. Listki w liczbie 7-13, podłużnie sercowate, brzegiem karbowane lub piłkowane, spodem sinozielone, na ogonkach. Przylistki małe.
Kwiatostan tworzą podłużne główki, osadzone na szczytach rozgałęzień. Kwiaty drobne, ciemnobrunatnoczerwone, bez korony,  pojedynczym, czterodziałkowym kielichem, wszystkie obupłciowe, z czterema pręcikami i jedną szyjką słupka. Owocem są niełupki otoczone kubkowatym dnem kwiatowym.
Okres kwitnienia: VI-IX
Siedlisko: wilgotne łąki i zarośla. Gatunek charakterystyczny łąk trwale lub okresowo wilgotnych z rzędu Molinietalia caeruleae.
Rozmieszczenie: częsty na niżu oraz w górach po piętro regla dolnego.
Znaczenie: roślina lecznicza. Ziele i korzeń zawierają garbniki, saponiny i flawonoidy. Stosowany jako środek moczopędny i przeciwkrwotoczny.

O autorze

Zbigniew Nawara jest absolwentem Wydziału Nauk Przyrodniczych oraz Studium Geografii dla Nauczycieli na Uniwersytecie Wrocławskim. Od lat zajmuje się ochroną przyrody w Polsce oraz propagowaniem krajoznawstwa wśród młodzieży. Jest autorem znakomitych zdjęć przyrodniczych uwieczniających florę i krajobrazy polskie. Pracuje jako nauczyciel biologii i geografii w szkole gimnazjalnej.