Pszeniec różowy

Jednoroczna roślina o imponujących kwiatostanach. Pszeniec różowy to półpasożyt, który hamuje nadmierny rozrost ekspansywnych bylin, dzięki temu inne gatunki roślin dwuliściennych będą dłużej obecne na łące kwietnej. Kwiaty pszeńca są bogate w nektar. Nasiona formy dzikiej, nieodmianowej.

nasiona

W 1 gramie jest ok:

80 nasion

10,00 85,00 

Dodaj do porównania

O gatunku

Nazwa polska: pszeniec różowy

Nazwa łacińska: Melampyrum arvense L.

Rodzina: zarazowate Orobanchaceae , dawne trędownikowate Scrophulariaceae

Status w Polsce: rodzimy, częsty na wyżynach południa kraju i w najcieplejszych fragmentach dolin wielkich rzek na północy, na Mazowszu, Podlasiu, Mazurach, płn. Lubelszczyźnie naturalnie rzadki (w nielicznych miejscach o alkalicznych glebach i o bardzo ciepłym mikroklimacie, zwłaszcza w dolinach Bugu i Wisły).

Trwałość:
roślina jednoroczna
Kolor kwiatów:
różowy
Wysokość:
ok. 25 cm
Kwitnienie:
maj-lipiec

Morfologia

Niska roślina jednoroczna, półpasożyt korzeniowy, jeden z najpiękniejszych przedstawicieli rodzaju Melampyrum. Układ korzeniowy niezbyt głęboki, złożony z wąskich, niemal nierozgałęzionych korzeni, opatrzonych specjalnymi ssawkami (haustoriami), penetrującymi w głąb korzeni i kłączy gatunków żywicielskich, głównie traw.

Łodygi wyprostowane, silnie rozgałęziające się, a ulistnione naprzeciwlegle.

Zawiązuje liście asymilacyjne, potrzebne do fotosyntezy i oddychania oraz przysadkowe, chroniące kwiaty i wabiące zapylaczy do kwiatostanu. Liście asymilacyjne odznaczają się brakiem ogonków oraz całobrzegimi, lancetowatymi blaszkami. Pierzasto wcięte liście przysadkowe są dość okazałe jak na pszeńca i jaskrawiej zabarwione, przybierając różne, z daleka już widoczne odcienie malinowych i buraczkowych różów albo bordów wpadających w lila fiolety. 

Pojedyncze kwiaty charakteryzują się budową typową dla rodzaju, czyli będą: obupłciowe, mocno grzbieciste, podzielone na kielich i koronę. Zawiązują się przez całe lato.

Koronę o długości 20-25 mm posiada żółtą, lecz o czerwonych wargach i z czerwonym nalotem na rurce. Gardziel korony pozostaje niemalże zamknięta, albowiem jej dolna warga wygina się do góry i opiera o górną wargę w kształcie hełmu. Kielich odznacza się czterokrotną symetrią i silnym orzęsieniem, długością dorównuje koronie.

Owoc to płaska torebka, zawierająca nasiona wyposażone w oleiste ciałka mrówcze.

Dodatkowe informacje

Siew

Pszeniec różowy potrzebuje stanowisk bardzo słonecznych i ciepłych. Preferuje gleby przepuszczalne i wapienne. Dobrze znosi suszę.

Nie odnajdzie się w miejscach zacienionych i zalewanych.

Ciekawostki

Rosnąca popularność miejskich łąk kwietnych i pasów kwietnych w sadach oraz wzdłuż autostrad wydatnie przyczyniły się do wzięcia pszeńca różowego do uprawy, oraz do intensyfikacji badań nad dzikimi populacjami tej rośliny. Jak wszystkie półpasożyty z rodziny zarazowatych hamuje nadmierny rozrost ekspansywnych bylin, zwłaszcza bobowatych i traw. Dzięki temu inne, piękne gatunki roślin dwuliściennych będą dłużej obecne na łące kwietnej.

Dawni botanicy nie lubili badań nad pszeńcami, gdyż rośliny te trudno się oznaczało i przechowywało. Ich pasożytniczy tryb życia, a konkretnie nadzwyczajne tempo transpiracji sprawiało, że ciężko było sporządzić okazy zielnikowe. Po zerwaniu błyskawicznie czerniały i odkształcały się, uniemożliwiając dokumentację prac.

Wartość pożytkowa

Pszeniec różowy dostarcza mnóstwo nektaru owadom, nie tylko z kwiatów, lecz także z miodników (nektariów) pozakwiatowych. Jedynymi prawdziwymi, skutecznymi zapylaczami jego kwiatów będą trzmiele. Po przekwitnięciu nektar pozakwiatowy ściąga mrówki po to, by rozniosły jego nasiona w dobre miejsca do kiełkowania. Pszczoły miodne oraz samotnice także potrafią spijać nektar pozakwiatowy albo włamują się do kwiatów, nie powodując jednak ich zapylenia, tym samym zawiązania nasion.

Produkty polecane