Jaskier ostry

Dość wysoka rodzima roślina wieloletnia o żółtych kwiatach i lśniących płatkach. Jaskier ostry jest trujący, jego sok jest szkodliwy dla oczu. Nasiona formy dzikiej, nieodmianowej.

SKU: N018

nasiona

W 1 gramie jest ok:

630 nasion

6,00 36,00 

Dodaj do porównania

O gatunku

Nazwa polska: jaskier ostry, pryszczeniec

Nazwa łacińska: Ranunculus acris

Rodzina: jaskrowate Ranunuculaceae

Status w Polsce: rodzimy, pospolity

Trwałość:
roślina wieloletnia
Kolor kwiatów:
żółty
Rośliny średniej wysokości
Wysokość:
ok. 75 cm
Kwitnienie:
maj-wrzesień

Morfologia

Roślina trwała, tworząca co roku rozetę liści, a potem wypuszczająca wyprostowane pędy kwiatowe. Od reszty polskich przedstawicieli rodzajów odbiega brakiem rozłogów. Tak kłącza jak i właściwe korzenie grube. Pędy nadziemne ma gałęziste, wysokie, gęsto obrośnięte miękkim, mocno przylegającym do łodygi kutnerem, rzadziej nagie.

Liście odziomkowe cechują się wydłużonymi szypułkami oraz bardzo mocnymi wcięciami, nadającymi im postać łatek; natomiast łodygowe charakteryzują się krótszymi ogonkami, mniejszą ilością łatek, w ogóle drobniejszymi wymiarami.

W maju, rzadziej ponownie w lipcu, wypuszcza pięciodzielne, obupłciowe, jaskrawo żółte (stąd nazwa rodzajowa) kwiaty, podzielone na kielich i koronę. Ważnym wyróżnikiem jaskrów jest ogromna liczba pręcików i słupków przypadających na pojedynczy kwiat, tudzież ich prymitywne ewolucyjnie, gdyż spiralne ułożenie wewnątrz kwiatu.

Owoce typu niepękających mieszków, opatrzone dzióbkiem. Nasiona względnie mało liczne, typu ortodoks, o MTN około 1,7 g.

Dodatkowe informacje

Siew

Uprawa łatwa. Lubi miejsca umiarkowanie widne, a grunty średnio zwięzłe, żyzne, gliniasto-piaszczyste, torfiasto-piaszczyste bądź próchniczne. Nie jest grymaśny względem odczynu.

Najlepsza rozstawa dlań to 33 na 33 cm. Można rozmnażać z nasion, lecz wtedy może nie powtarzać cech odmianowych. Dlatego ogrodnicy preferują podział starych kęp zimą lub na przedwiośniu.

Na łąkach kośnych i pastwiskach jaskier ostry był bardzo niepożądany z uwagi na swe właściwości trujące dla bydła oraz przykry, gorzko-palący smak. Mocno obniżał produkcję mleka i psuł jego smak. Skoszony i mocno wyschnięty staje się mniej trujący. Ogrodnicy natomiast lubili go za mocne kolory, sadząc na rabatach bylinowych i nad oczkami wodnymi.

Ciekawostki

Jaskier ostry był w średniowieczu ważną rośliną ozdobną i leczniczą. Już w starych zielnikach znaleźć można okazy modnych wówczas odmian pełnokwiatowych np.: ‘Flore Pleno’ czy ‘Multiplex’, przypominające spokrewnione z jaskrami pełniki Trollius.

Wywarem z ziela, przede wszystkim liści kurowano problemy skórne, stąd dawna nazwa „pryszczeniec”. Sokiem z jaskra można sobie uszkodzić oczy (nie bez powodu podobny źródłosłów co choroba oczu: jaskra).

Na trawnikach, miejskich łąkach kwietnych, pasach kwietnych w sadach i wzdłuż szos spotkać można sprowadzany z Europy Zachodniej, niekiedy dziczejący w Polsce jaskier Friesa, uważany albo za odrębny gatunek, albo za podgatunek ostrego R. acris ssp. friesanus. Od naszego typu dzikiego różni się przede wszystkim gołymi nitkami pręcików tudzież dłuższymi a bardziej poziomymi kłączami, liczne są jednak formy pośrednie.

Jaskier ostry w mieszankach nasion:

Wartość pożytkowa

Należy do mało znanych, słabo zbadanych pożytków pszczelich.

Miejscami (przykładowo w górach, w okolicach parków narodowych i rezerwatów) może odgrywać pewną rolę w majowym zaopatrzeniu ula, jednak brak ścisłych danych o jego wydajności pyłkowej i nektarowej.

Produkty polecane