
Widzisz na łące rośliny, które nie wyglądają jak te z mieszanki nasion i zaczynasz zastanawiać się, czy z łąką wszystko jest w porządku? Pojawienie się roślin niepożądanych to popularne zjawisko, które może nastąpić pomimo dobrego przygotowania terenu i doboru nasion. Jeśli jest ich zbyt dużo, mogą zagrozić wzrostowi kwiatów. W tym artykule opisujemy, jak rozpoznać i zwalczyć łąkowe chwasty.
Przygotowanie podłoża do wysiewu łąki kwietnej pobudza do kiełkowania nasiona, które były ukryte w glebie. Dlatego na zakładanej łące kwietnej często pojawiają się komosy, powoje czy perz. Jednoroczne chwasty często rosną szybciej niż wieloletnie kwiaty łąkowe, warto więc trzymać rękę na pulsie i reagować wcześnie. Rośliny niepożądane należy usunąć, zanim zdążą zakwitnąć i zawiązać nasiona nowego pokolenia. Odpowiednia reakcja pomoże uzyskać silną kwitnącą łąkę z różnorodnymi kwiatami.
Kluczowe jest to, że większość chwastów jednorocznych bardzo źle znosi regularne koszenie, natomiast wieloletnie gatunki łąkowe szybko odbudowują część nadziemną i dalej się rozwijają. Najłatwiejszy sposób na kontrolę niepożądanych roślin na łące wieloletniej to skoszenie jej, zanim chwasty zawiążą nasiona. Koszenie najlepiej wykonywać na wysokości 10-15 cm nad ziemią z zebraniem pokosu. W pierwszym roku zabieg może być przeprowadzany nawet kilka razy. Doprowadzi to do zaniku chwastów i umożliwi bujny wzrost w kolejnym roku.
Tutaj koszenie może nie być najlepszym rozwiązaniem. Rośliny jednoroczne są przystosowane do kiełkowania, wzrostu i kwitnienia w ramach jednego cyklu rocznego. Koszenie może go zaburzyć i uniemożliwić kwitnienie. W takim przypadku najbezpieczniejsze jest pielenie.
Jeśli na łące rosną gatunki jednoroczne i wieloletnie, to można skorzystać z obu sposobów. Jeśli powierzchnia łąki jest duża, a brak kwiatów w pierwszym roku nie jest kłopotem, to dla poprawy kondycji roślin wieloletnich zalecamy koszenie.
Echinochloa crus-galli
Chwastnica jednostronna to gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny wiechlinowatych. Na niżu jest jednym z najbardziej pospolitych chwastów w uprawach okopowych.
Preferuje gleby gliniaste, nieco wilgotne, żyzne i zasobne w azot i wapń.



Chenopodium album L.
Zwana inaczej lebiodą. To gatunek rośliny jednorocznej, występującej pospolicie na terenie całej Polski. Kwitnie od czerwca do października, jest wiatropylna. Jedna roślina wytwarza około 3 tysiące nasion, ale czasami nawet 20 tysięcy. W glebie zachowują one zdolność kiełkowania przez 10-15 lat, a czasami nawet kilkaset lat.
Młode pędy i liści szarłatów są jadalne w stanie surowym (i bardzo zdrowe), starsze po ugotowaniu. Oczyszczone z plew nasiona mogą być wykorzystywane jako mąka.



Cirsium arvense L.
Gatunek rośliny wieloletniej, pospolitej na terenie całej Polski. Rośnie na wszystkich typach gleb, ale najchętniej na dobrze przewietrzanych, zasobnych w składniki pokarmowe, toleruje silnie zasolone gleby.



Elymus repens
Gatunek byliny należący do rodziny wiechlinowatych, bardzo pospolity na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Doskonale radzi sobie na wszystkich typach gleb uprawnych (z wyjątkiem skrajnie suchych gleb piaszczystych). Jest bardzo wytrzymały na niesprzyjające warunki środowiska i doskonale radzi sobie w konkurencji z innymi roślinami o wodę i światło.



Convolvulus arvensis L.
Gatunek byliny, pospolity na niżu i pogórzu. Rośnie na polach, przydrożach, terenach ruderalnych, nasypach. Występuje zarówno na glebach gliniastych, jak i na piaskach.Jest trudny do wytępienia. Nawet z bardzo małego fragmentu kłącza może wyrosnąć nowa roślina.


Amaranthus retroflexus
Gatunek jednoroczny, występuje pospolicie na terenie całej Polski. Roślina światłolubna i azotolubna. Preferuje gleby średnie i żyzne, raczej wilgotne. Najważniejsze w zwalczaniu tej rośliny jest zapobieganie wysiewaniu się nasion.
Młode pędy i liści szarłatów są jadalne w stanie surowym, starsze po ugotowaniu. Oczyszczone z plew nasiona mogą być wykorzystywane jako mąka.



Capsella bursa-pastoris (L.)
Gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych. Roślina jednoroczna lub dwuletnia. W Polsce występuje pospolicie na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Roślina światłolubna. Wysiewa się z nasion, trudno go wytępić zabiegami agrotechnicznymi, gdyż rozwój rośliny od wykiełkowania do wydania nasion trwa bardzo krótko.
Kwitnie przez cały sezon wegetacyjny – od marca aż do późnej jesieni, a nawet w zimie, gdy jest ciepła i bezśnieżna. Nasiona w glebie zachowują zdolność kiełkowania nawet do 35 lat. Kiełkują już przy temperaturze 2–5°C.
Tasznik jest rośliną leczniczą. Używa się do także jako składnik sałatek i dodatek do zup.



Thlaspi arvense
Gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych. Roślina jednoroczna lub dwuletnia. Kwitnie od kwietnia do września i jest samopylna. Nasiona mogą leżeć kilka lat w ziemi, nie tracąc zdolności kiełkowania. Jest rośliną wskaźnikową gleb zasadowych



Galinsoga parviflora Cav.
Gatunek roślin jednorocznych z rodziny astrowatych. Rośnie i rozwija się bardzo szybko, w krótkim czasie może więc zagłuszyć niektóre gatunki roślin uprawnych. Innych, większych i również szybko rosnących nie zagłusza, ale pobierając z gleby substancje pokarmowe i wodę stanowi dla nich konkurencję. Utrudnia zbiory roślin, a zacieniając glebę, ułatwia kiełkowanie chwastów. Łatwość ukorzeniania się łodyg w wilgotnej glebie powoduje, że jej wyrwane podczas plewienia, ale pozostawione na polu pędy mogą się znów ukorzenić i nadal rozwijać
Żółtlica jest rośliną jadalną. Jest wykorzystywana w ziołolecznictwie i kosmetykach.



Nie każda roślina pojawiająca się na łące jest mile widzianym gościem. Na szczęście większość problemów można rozwiązać dzięki odpowiedniej pielęgnacji i odrobinie cierpliwości. Jeśli będziesz regularnie obserwować swoją łąkę i reagować na czas, z każdym sezonem będzie ona coraz bardziej stabilna i różnorodna. Jeśli masz wątpliwości, zawsze możesz się do nas odezwać – doradzimy, jak najlepiej zadbać o Twoją łąkę.
Pamiętaj: celem nie jest całkowite wyeliminowanie wszystkich spontanicznie pojawiających się roślin co do sztuki, lecz stworzenie bioróżnorodnej przestrzeni, w której to gatunki łąkowe odgrywają główną rolę.