Pępawa dwuletnia

Morfologia

Średnich lub sporych rozmiarów roślina dwuletnia, sprawiająca wrażenie wieloletniej. Odznacza się sztywno wyprostowanymi, gałęzistymi u góry, ulistnionymi skrętolegle łodygami kwiatowymi.

Liście pępawy dwuletniej charakteryzują się ogromną zmiennością, nawet na jednym a tym samym osobniku może nie być dwu identycznych. Liście dolne bywają zazwyczaj ogonkowe, głęboko wcięte i pierzaste, podczas gdy górne siedzące, całobrzegie lub co najwyżej płytko wcięte.

Kwiatostany w postaci złocistych koszyczków o średnicy 25-35 mm, zbudowanych tylko ze kwiatów języczkowych oraz listków okrywy, tworzą się na szczytach łodyg od czerwca do września, nawet października. Pojedyncze kwiaty są złociste, bez śladu czerwonej barwy, przedprątne, zapylane przez owady lub rodzące nasiona bez zapylenia na drodze tak zwanej apomiksji. Listki okrywy u C. biennis wyrastają w dwu szeregach, przy czym listki z pierwszego szeregu odstają i porośnięte są filcowatym włosiem, nadającym im siwy kolor, natomiast drugi szereg listków przylega do kwiatostanu i jest nagi. Grupa kilku lub kilkunastu koszyczków tworzy u pępawy dwuletniej kwiatostan II rzędu w formie wiechy lub baldachu.

Owocami są zaostrzone u szczytu, brunatne niełupki o 10-13 żeberkach, opatrzone aparatem lotnym. Włoski puchu lotnego u tego gatunku są bielsze i bardziej giętkie niż u krewniaków.