Ślaz dziki

Wbrew nazwom ślaz dziki to jedna z pradawnych, wielostronnie użytkowanych roślin uprawnych. Ślaz dziki to dawne warzywo i zioło lecznicze. Siany współcześnie jako miododajny, ozdobny i leczniczy (stosowany przy kaszlu, zaparciach i chorobach skóry, nawet u niemowląt). Forma dzika, nieodmianowa.

SKU: N044

nasiona

W 1 gramie jest ok:

310 nasion

7,00 12,00 

Dodaj do porównania

O gatunku

Nazwa polska: ślaz dziki, syn. ślaz leśny, kędzierzawiec, ślazówka, ślazik, guziczne ziele, dzika malwa

Nazwa łacińska: Malva silvestris

Rodzina: ślazowate Malvaceae

Status w Polsce: roślina trwale zadomowiona od wczesnego neolitu

Trwałość:
roślina dwuletnia
Kolor:
różowy
Wysokość:
ok. 100 cm
Kwitnienie:
czerwiec-październik

Morfologia

Ślaz dziki to zwykle gatunek dwuletni, wyjątkowo jednoroczny lub trwały.

Pędy kudłate, główny wzniesiony, a reszta płożąca. Liście faliste, o nieparzystej liczbie klap (3, 5 lub 7) i nieregularnie ząbkowanych brzegach, barwy żywo zielonej lub brązowo-zielonej. Spód liścia mocniej owłosiony i unerwiony niż wierzch. Nerwy są główne często fioletowe.

Kwiaty podobne do kwiatów ozdobnych malw, ale znacznie drobniejsze, krótkoszypułkowe, różowe lub bordowe, po 1-5 w katach liści. Złożone z 5-działkowego kielicha, 3-dzielnego kieliszka oraz 3-4 razy dłuższej od kielicha korony. Tak słupki jak pręciki bardzo liczne. Nitki pręcików zrastają się w gwiazdkowatą, orzęsioną rurkę, osłaniającą słupki.

Owoc: rozłupnia złożona z 9-13 nerkowatych, pomarszczonych rozłupek o srebrzystym nalocie. Rozłupki te tworzą dysk dookoła trwałych słupków.

Dodatkowe informacje

Siew

Ślaz dziki doskonale rośnie na przepuszczalnych, lekkich, piaszczystych lub piaszczysto-gliniastych, dość jałowych glebach, toteż nadaje się do rekultywacji terenów poprzemysłowych. Unika podłoży kwaśnych i mokrych. Preferuje miejsca słoneczne. Lepiej rośnie w miejscach zasobnych w azot, ale radzi sobie także w miejscach ubogich w ten biogen.

Wyhodowano liczne odmiany dekoracyjne ślaziku o kwiatach błękitnych, purpurowych, różowych i białych. Kędzierzawca warto przyciąć po pierwszym kwitnieniu.

Łatwy do rozmnożenia tak z sadzonek zielnych jak nasion. Raz zasadzony odnawia się sam i może siać się jak chwast na innych grządkach. Na ślazie dzikim rozwija się rdza malwy oraz wiele owadów, które mogą porażać innych przedstawicieli rodziny ślazowatych w naszym otoczeniu.

Ciekawostki

Wbrew nazwie ślaz dziki wcale nie jest dziki, tylko uprawiany od tysięcy lat, potem uciekający z upraw. To prastare warzywo, zioło lecznicze, roślina dekoracyjna, miododajna i barwierska. Młode, delikatne liście, pędy, a nawet kwiaty jedzono w sałatkach. Napar z suszonych liści pito jak herbatę. Z ziela i nasion można uzyskać ładne żółte i zielone barwniki. Z kwiatów produkowano odczynnik do wykrywania zasad. Jako zioło stosowany do lewatyw u maluchów, przy katarach i kaszlu u dorosłych. W wielu krajach zarzucono uprawę ślazu dzikiego na rzecz smaczniejszych i mocniej działających prawoślazów lekarskich Althaea officinalis oraz ozdobnych malw.

Innym gatunkiem, który wyparł z upraw ślaz leśny okazała się juta kolorowa Corchorus olitorius, zwana też ślazem żydowskim albo korchorusem warzywnym. Juta kolorowa nie tylko smakuje podobnie, ale dostarcza włókien do wyrobu opatrunków i tapicerki oraz nasion działających na serce.

W Bawarii podejmuje się próby produkcji biogazu i słomy ze ślazu dzikiego uprawianego w mieszankach z bylicami i wrotyczem. Ślazu dzikiego używano też jako testu na płodność kobiety: jeżeli roślina obsikana zwiędła w ciągu trzech dni, daną panią uznawano za bezpłodną; jeżeli tak obsikany ślaz dobrze się rozwijał, wróżyło to dużą liczbę zdrowych dzieci.

Ślaz dziki w mieszankach nasion:

Wartość pożytkowa

Chętnie oblatywany przez pszczoły, długo kwitnący (od czerwca do października). Pyłki ślazów wprawdzie nie są zbierane przez pszczoły, ale nektar jest wysoko ceniony przez owady i ich właścicieli. Ślazy różnicują pożytki i korzystnie wpływają na aromat oraz smak miodów.

Tak zwany „ślaz mauretański”, opisywany w podręcznikach pszczelarskich jako osobny, śródziemnomorski. Dziś ujmowany bywa jako grupa odmian ślazu leśnego hodowana na potrzeby pszczelarstwa.

Produkty polecane