Chaber driakiewnik

Piękna, trwała, niezwykle odporna na suszę i upał roślina o fioletowych kwiatach. Wspaniała stołówka dla pszczół samotnic, trzmieli i motyli. Na pędach i liściach chabra driakiewnika żerują gąsienice motyla przeplatki febe.

Nasiona formy dzikiej, nieodmianowej.

SKU: N021

nasiona

W 1 gramie jest ok:

175 nasion

8,00 54,00 

Dodaj do porównania

O gatunku

Nazwa polska: chaber driakiewnik

Nazwa łacińska: Centaurea scabiosa L.

Rodzina: astrowate Asteraceae (złożone Compositae), podrodzina: kardowe Carduoidae

Status w Polsce: rodzima, pospolita

Trwałość:
roślina wieloletnia
Kolor kwiatów:
fioletowy
Wysokość: do ok. 100 cm
Kwitnienie:
czerwiec-wrzesień

Morfologia

Mocna roślina wieloletnia (bylina) o mocnych korzeniach, wzniesionej łodydze i drewniejącej, zazwyczaj rozgałęzionej szyjce korzeniowej. Młode osobniki są pajęczynowato owłosione, z wiekiem łysieją, ale pozostają szorstkie. Liście pojedynczo lub podwójnie pierzastosieczne. Dolne liście z długimi ogonkami, średnie krótkoogonkowe, a najwyższe siedzące.

Kwiatostan w postaci koszyczków kwiatowych, złożonych z kwiatów rurkowych (obupłciowych, płodnych) i lejkowatych (płonnych). Kolor kwiatostanu najczęściej ciemnopurpurowy, przechodzący w jasny fiolet, tylko niekiedy jaśniejszy, różowy. Driakiewnik kwitnie zwykle od lipca do września, wyjątkowo już w czerwcu, do października.

Owoce w formie niełupek.

Uwaga! Chaber driakiewnik to bardzo zmienna, szybko ewoluująca roślina. Poszczególne osobniki mocno różnią się zarówno rozmiarami i pokrojem całych okazów, jak i wymiarami koszyczków kwiatowych, kształtem przydatków, a wreszcie długością puchu kielichowego.

Dodatkowe informacje

Siew

Wyborny gatunek do obsiewania „trudnych” terenów wielkomiejskich i poprzemysłowych.

W przeciwieństwie do bławatka woli grunty obojętne i alkaliczne, zasobne w wapń, ilaste bądź gliniaste. Poza tym wymaga gleb bardziej próchnicznych niż bławatek. Jako gatunek skarp i skrajów lasu znosi półcień.

Roślina ceniona za odporność na brak wody. 

 

Ciekawostki

Nazwa gatunkowa „driakiewnik” podkreśla podobieństwo tego chabru do driakwi (wdówek) Scabiosa.

Staropolskim słowem driakiew określano lekarstwo produkowane od starożytności z jadu węży.

Liśćmi driakiewnika żywią się gąsienice rzadkiego w Europie motyla: przeplatki febe Melitea phoebe.

Chaber driakiewnik w mieszankach nasion:

Wartość pożytkowa

Bardzo wysoka, niewiele mniejsza niż u bławatka.

Chaber driakiewnik z powodu bogatych w nektar, kwitnących późnym latem i wczesną jesienią kwiatów, od lat bywa wprowadzany przez pszczelarzy i NGOsy ratujące trzmiele do mieszanek na pastwiska pszczele.

Posiany w dużym zagęszczeniu znakomicie uzupełnia żertwę pszczół, pozwalając im lepiej przygotować się do zimy, a zarazem nadając miodom oryginalny posmak.

Produkty polecane