Lucerna nerkowata

Jednoroczny niski gatunek o wysokiej miododajności. Lucerna nerkowata to rodzima roślina motylkowata, która rosnąc, poprawia strukturę gleby. Jest bardzo wytrzymała, doskonale znosi okresowe susze i przymrozki. 

Nasiona formy dzikiej, nieodmianowej.

SKU: N051

nasiona

W 1 gramie jest ok:

6660 nasion

6,00 16,00 

Dodaj do porównania

O gatunku

Nazwa polska: lucerna nerkowata, lucerna chmielowa, „żółta koniczyna”

Nazwa łacińska: Medicago lupulina

Rodzina: bobowate Fabaceae

Status w Polsce: rodzima i uprawiana

Trwałość:
roślina wieloletnia
Kolor kwiatów:
żółty
Wysokość:
ok. 10 – 15 cm
Kwitnienie:
lipiec-październik

Morfologia

Forma życiowa i pokrój lucerny mocno zależą od warunków w dzikiej przyrodzie lub uprawie.  Może funkcjonować jako roślina jednoroczna, dwuletnia zimująca bądź trwała.

Wykształca złożone, trójlistkowe liście z języczkowatymi przylistkami, a środkowym listku wyraźnie dłuższym od pozostałych. Pojedyncze listki są orzęsiona od spodu, ząbkowane na wierzchołku, poza tym odwrotnie eliptyczne. Przylistki bywają albo ząbkowane, albo całobrzegie.

Kwiaty wykształca swoiste dla rodziny bobowatych, grzbieciste, o pięciodzielnym kielichu oraz koroną o pięciu płatkach, z których dwa boczne w tzw. skrzydełka, dwa dolne przekształcone w tzw. łódeczkę a, górny przekształca się tzw. żagielek. W przypadku lucerny nerkowatej kwiaty będą żółte, skupione po 10-20 sztuk w główki, z kudłatym, skośnie uciętym kielichem, zaś skrzydełkami korony krótszymi od łódeczki.

Strąki lucerny są wydęte, jednonasienne zatem malutkie oraz nerkowate (stąd nazwa gatunkowa). W dotyku mogą być całkiem gołe albo przylegająco kudłate o siatkowatym unerwieniu.

Pojedyncze nasiono lucerny przybiera rozmaite kolory i kształty, bywa nerkowate lub jajowate, zielone albo żółte.

Dodatkowe informacje

Siew

Najlepsze będą stanowiska widne i ciepłe, rozstawa 10-15 cm, a głębokość do 15 mm. Lubi podłoża przewiewne, ale żyzne i próchniczne, o alkalicznym odczynie. Gorzej rośnie na gruntach jałowych, całkowicie piaszczystych lub żwirowatych, kwaśnych albo zbyt ciężkich i stale zabagnionych, choć potrafi latami utrzymywać się na wydepczyskach, przydrożach i torach kolejowych. Doskonale znosi okresowe susze, chłody oraz późne przymrozki. Potrafi długo odnawiać się sama i/lub rozprzestrzenić na sąsiednich polach i miedzach, już po zmianie koncepcji przez farmera, przez co bywa traktowana jako chwast ozimin, trawników czy pól golfowych.

Lucernę nerkowatą tz. chmielową sieje się zwykle trzema metodami. 1)W siewie czystym (10-15 kg nasion/ha) 2)z trawami pastewnymi (25-30 kg/ha + 80-100 kg/ha traw) 3) z jęczmieniem i/lub owsem (16-20 kg/ha lucerny + 80-100 kg/ha jęczmienia albo 140 kg/ha owsa). 

Ciekawostki

Lucerna nerkowata to roślina wciąż znajdująca nowe zastosowania w życiu człowieka. Od wieków stanowi wartościowy element łąk kośnych, pastwisk oraz ogródków pszczelich na wsiach. Wchodzi także w skład płodozmianów specjalnych jako roślina odtwarzająca żyzność gruntów. To niezły gatunek do miejskich łąk kwietnych i nanołączek.

Jadana była jako warzywo (po wygotowaniu trujących saponin) przez rdzennych Amerykanów, a z jej prażonych nasion pieczono podpłomyki. Obecnie coraz chętniej spożywana jest w sałatkach, zupach i sosach. Lekarze i dietetycy odradzają jednak zjadanie większych porcji lucerny gdyż jej białka są słabo przyswajalne dla ludzi, wręcz utrudniają wchłanianie innych, pełnowartościowych białek z wielkonasiennych motylkowatych, orzechów i mięsa.

 Lucerna nerkowata w mieszankach nasion:

Wartość pożytkowa

Charakteryzuje się podobnymi zaletami jak komonica zwyczajna: długim okresem kwitnienia od maja do września oraz wielką atrakcyjnością dla owadów. Podobnie jak inne bobowate pszczołom dostarcza zarówno pyłku jak nektaru

 

Produkty polecane