Przytulia biała

Przytulia biała to dość wysoka roślina o niedużych kwiatach. Świetnie poradzi sobie w miejscach suchych i glebach przepuszczalnych. Nasiona formy dzikiej, nieodmianowej.

SKU: N059

nasiona

W 1 gramie jest ok:

1670 nasion

6,00 13,00 

Dodaj do porównania

O gatunku

Nazwa polska: przytulia biała

Nazwa łacińska: Galium album

Rodzina: marzanowate Rubiaceae

Status w Polsce: roślina pospolita, rodzima

Trwałość:
roślina wieloletnia
Kolor kwiatów:
biały
Rośliny średniej wysokości
Wysokość:
ok. 60 cm
Kwitnienie:
maj-wrzesień

Morfologia

Płożąca się, częściowo wznosząca trwała roślina zielna o drewniejących kłączach i szyjce korzeniowej.

Łodygi nadziemne przytuli białej odznaczają się okółkowym ulistnieniem, czworokątnym przekrojem i długimi międzywęźlami. Są też niezwykle różnorodne: gołe albo kutnerowate, całkowicie pełzające, połowicznie podniesione albo zupełnie wyprostowane, z odgiętymi bądź wznoszącymi się gałązkami.

Przytulia biała wypuszcza skórzaste ale dość cienkie liście, jajowate bądź jajowato-lancetowate w kształcie, długie na 1-4 cm, a szerokie na 1-7 mm, z trudno dostrzegalnym nerwem centralnym.

Kwiaty rośliny tej są obupłciowe, podzielone na kielich i koronę skupione w stosunkowo zbite, wydłużone kwiatostany. Pręciki dojrzewają wcześniej od słupków. Płatki korony charakteryzują się swoistym, cieńkim kończykiem na krańcach.

Owocem przytuli białej to jajowata, nieco pomarszczona rozłupnia, pozbawiona owłosienia, pękająca na 2 rozłupki.

Dodatkowe informacje

Siew

Przytulia biała dobrze odnajduje się na stanowiskach słonecznych, ale toleruje też półcień. Lubi gleby suche i przepuszczalne.

Dopiero od niedawna wykorzystuje się w składzie miejskich łąk kwietnych oraz pasów kwietnych w sadach.

 

Ciekawostki

Przytulia biała jest rośliną niezwykle zmienną, a jednocześnie bardzo podobną do innych przedstawicielek rodzaju Galium, zwłaszcza serii Leiogalium. Nawet doświadczeni łąkarze i botanicy mylą ją często z przytulią pospolitą G. mollugo, jaka wbrew nazwie wcale nie jest w Polsce szczególnie częsta. P. pospolita różni się od białej naprawdę trudno dostrzegalnymi szczegółami: nieco mniejszymi kwiatami (do 3 mm u pospolitej, po 3-5 mm  u białej), krótszymi szypułkami kwiatów, tudzież cieńszymi i krótszymi liśćmi o wyraźniejszym nerwie. Choć p. biała i właściwa (żółta) G. verum mocno różnią się wyglądem, to jednak krzyżują się, dając stosunkowo częstego mieszańca p. pomorską G. x pomeranica.

Przytulia biała w mieszankach nasion:

Wartość pożytkowa

Najważniejszymi zapylaczami przytuli białej są drobne muchówki. Tym niemniej pszczoły miodne potrafią pobrać jej nektar, gromadzący się na dnie kwiatowym.

Produkty polecane