Driakiew gołębia

Rola driakwi gołębiej

Rola użytkowa

Była używana w medycynie ludowej jako środek na choroby skóry i trudno gojące się rany. Sproszkowane kłącza służyły dawniej jako zasypka dla niemowląt.

Rola biocenotyczna

Driakiew gołębia jest wyjątkowo cenna dla pszczół, trzmieli i motyli, zwłaszcza modraszków i rusałek, które intensywnie odwiedzają jej kwiaty. Obficie dostarcza tak pyłku jak nektaru. Pyłek jej stanowi – obok pyłku bardziej sucholubnej świerzbnicy – jedyną karmę pszczolinki świerzbnicówce. Roślina kwitnie od czerwca do września, zapewniając zapylaczom długotrwałe źródło nektaru. Jej nasiona stanowią pożywienie dla ptaków, w tym szczygłów i makolągw. Dzięki zdolności do wzrostu na ubogich, suchych glebach wspiera bioróżnorodność muraw kserotermicznych i łąk kwietnych. Jest również ważnym miejscem schronienia dla drobnych owadów drapieżnych, które kontrolują populacje szkodników.

Na zdjęciu: driakiew gołębia & kraśnik łomignatek

Ciekawostki o driakwi gołębiej

• Jej nazwa „driakiew” pochodzi od starożytnego określenia leków na ukąszenia węży, ponieważ dawniej wierzono, że pomaga neutralizować trucizny.
• Była używana w medycynie ludowej jako środek na choroby skóry i trudno gojące się rany. Sproszkowane kłącza służyły dawniej jako zasypka dla niemowląt.
• Jej nasiona są przystosowane do rozsiewania przez wiatr, ale mogą być również przenoszone przez mrówki.
• Jest blisko spokrewniona z driakwią lśniącą (Scabiosa lucida), jednak lepiej znosi suche i wapienne gleby.
• Ze względu na długi okres kwitnienia jest jedną z kluczowych roślin dla późnoletnich zapylaczy, kiedy inne gatunki już przekwitają.