Goździk pyszny

Morfologia

Goździk pyszny jest kępkową byliną o wyprostowanych, porozgałęzianych łodygach i jasnoróżowych, czasem niemal białawych kwiatach z pierzastymi płatkami. Wypuszcza wiele drobnych korzeni. Posiada gałęziste kłącza. Wznoszące się, cieniutkie, ulistnione naprzeciwlegle pędy nadziemne mogą być płonne lub kwiatowe, czysto zielone bądź seledynowe. Osiągają zwykle 0,2-0,5 m wysokości.

Charakteryzuje się typowymi dla dzikich, krajowych goździków całobrzegimi, równowąskimi, wąsko lancetowatymi liśćmi, pozbawionymi przylistków, z jednym tylko nerwem, przypominającymi zaostrzone liście traw i turzyc. Od pokrewnych, polskich gatunków odbiega budową kwiatów, przede wszystkimi głęboko wciętymi, postrzępionymi płatkami.

Niepodzielona, środkowa część płatka odznacza się podługowatym kształtem. Mierzą 60 mm średnicy. Są przedprątne, a pachną już z daleka. Zawiązują się od czerwca do września, w liczbie kilku do kilkunastu na jednym pędzie.

Sztywny, zrosłodziałkowy kielich kwiatu przybiera formę zielonkawej lub różowawej rurki. Chronią go łuski podkwiatowe sięgające do jednej czwartej kielicha. Płatków jest pięć.

Słupek posiada dwie szyjki. D. superbus rodzi owoce w postaci otwierających się czterema ząbkami torebek. Pojedyncze nasiona cechują się miseczkowatym kształtem oraz długością do 3 mm.