Kosaciec syberyjski

Morfologia

Trwała, kępkowa roślina o smukłych łodygach i fioletowych kwiatach u typu dzikiego. Odnawia się z niedługich, całkiem grubych pełzających kłączy.

Corocznie wypuszcza dęte (puste wewnątrz), okrągłe w przekroju, cieńsze niż u wielu innych irysów łodygi, zwykle z pozostałościami zeszłorocznych liści na dole, kończące się zwykle dwoma kwiatami. Wznoszą się one na wysokość 0,6-1,2 m.

Wiosną wypuszcza krótsze od pędów kwiatowych, równowąskie jak u traw, szablaste liście o szerokości najwyżej 2-6 mm. Zwykle są żywo zielone. Rozkwita na przełomie wiosny i lata, zawiązując zwykle po 2 kwiaty na jednym pędzie (czasem 3-4), o średnicy 60-70 mm.

Pojedyncze kwiaty są obupłciowe, trójdzielne i pozbawione zapachu. Charakteryzują się poziomymi działkami o szerokich nasadach, zwężającym się gwałtownie, praktycznie bez strefy przejściowej w tzw. paznokieć.

Słupek u tego gatunku jest dolny, ze znamieniem węższym i krótszym niż działki okwiatu.

I. sibirica rodzi owoce w postaci trójgraniastych, a zarazem nieco jajowatych torebek. Osiągają one 3-4 mm długości. Pękają do jednej trzeci długości. Nawet po zaschnięciu i otwarciu mogą się podobać, toteż bywają wykorzystywane w suchych bukietach. W każdej torebce znajdują się trzy przegródki z dwoma rzędami nasion każda.

Pojedyncze nasiona odznaczają się charakterystycznym kształtem spłaszczonej litery D oraz ciemnobrązowym kolorem. Mierzą 3 na 5 mm.