Mydlnica lekarska

Morfologia

Tęga bylina średniej wielkości, nierzadko rosnąca łanowo. Pod ziemią wykształca czołgające się kłącza, długie i grube zarazem, z licznymi, cienkimi korzeniami. Ulistnione naprzeciwlegle, walcowate w przekroju pędy nadziemne wznoszą się sztywno i prostu ku górze na wysokość 30-80 cm. Mogą być całkiem nagie, albo wyraźnie kutnerowate (nieco owłosione) w dotyku.

Liście dolne wyrastają na niedługich szypułkach, natomiast górne są zupełnie siedzące, do tego zrastają się nasadami. Podobnie jak łodyga one również bywają gołe albo nieco orzęsione. Wszystkie jednak odznaczają się jajowatym kształtem, szorstkimi brzegami oraz trójnerwową blaszką. Wyrastające całymi pęczkami na krótkich szypułkach z kątów liści albo na szczycie łodygi kwiaty są promieniste, pięciokrotne, podzielone na kielich i koronę, jak również stosunkowo duże jak na przedstawicielkę rodziny goździkowatych.

Kielich mydlnicy jest walcowaty, kutnerowaty lub wyłysiały, przybiera rozmaite odcienie zieleni albo czerwieni. Korona ma zwykle delikatnie różowy kolor, z płatkami wciętymi na szczytach, choć pełnokwiatowe selekcje potrafią mieć kwiaty ciemnoróżowe.

Kwiaty stosunkowo mocno wydłużone. Pęczki kwiatów tworzą kwiatostan zwany wierzchotką dwuramienną.

Owoc w postaci typowej dla goździkowatych jajowatej torebki, otwierającej się czterema ząbkami. Same nasiona szorstkie w dotyku, szare bądź czarne, okrągłe lub nieco nerkowate, do 1,5 mm długości.