Pasternak zwyczajny

Rola pasternaku zwyczajnego

Rola użytkowa

• Pasternak to zapomniane zioło lecznicze i roślina farbiarska Eurazji, a jednocześnie uporczywy i coraz groźniejszy chwast USA, Kanady, Australii, Nowej Zelandii, RPA oraz Azji Południowo-Wschodniej. 
• Może być źródłem cukrów prostych i dwucukrów, a pośrednio biopaliw i etanolu. W czasach antycznych jako świetne źródło skrobi zastępował (razem z innym zapomnianym dziś warzywem z rodziny selerowatych: markiem kucmerką Sium sisarum) nieznane wówczas ziemniaki i bardziej wymagająca w uprawie pietruszkę. Jednocześnie był obok miodu pszczelego, brzozy i klonu głównym źródłem dwucukrów dla ludów Północy oraz Rzymian w Galii i Brytanii. 
• Ceniono go tak wysoko jako afrodyzjak i środek na zaostrzenie apetytu, że cesarz Tyberiusz rozkazał, by Germanie płacili mu trybut w postaci pasternaku. Współcześnie bywa sprzedawany jako surogat pietruszki korzeniowej.

Rola biocenotyczna

Pasternak zwyczajny jest samopylny lub zapylany przez muchówki, błonkówki i łuskoskrzydłe (motyle i ćmy). Odwiedzają go też pluskwiaki żywiące się nasionami i te z nich, które specjalizują się w żywieniu balszkowatymi. Bywa uznawany za roślinę miododajną. Żywią się nim liczne muchówki, skromne ćmy i pluskwiaki. Wśród ciekawszych gatunków są paź królowej, narażony na wymarcie w Polsce kraśnik kminowiec, rzadka kózka ziolarka marchwiowa i pasternakowa.

Ciekawostki o pasternaku zwyczajnym

Praca z pasternakiem, zwłaszcza formami chwastowymi, może powodować fotouczulenie i oparzenia skóry, gdyż zawierają sporo furanokumaryn.