Mak wątpliwy

Jednoroczny chwast polny trwale zadomowiony w polskiej florze. Mak wątpliwy to jeszcze bardziej eteryczna wersja popularnego maku polnego. Jest bogatym źródłem pyłku i nektaru dla pszczół miodnych i dzikich. 

Nasiona formy dzikiej, nieodmianowej. 

SKU: N097

nasiona

W 1 gramie jest ok:

10.000 nasion

6,00 18,00 

Dodaj do porównania

O gatunku

Nazwa polska: mak wątpliwy

Nazwa łacińska: Papaver dubium L.

Rodzina: makowate Papaveraceae

Status w Polsce: zadomowiony w starożytności, pospolita

Trwałość:
roślina jednoroczna
Kolor kwiatów:
czerwony
Rośliny średniej wysokości
Wysokość:
ok. 40 cm
Kwitnienie:
maj-czerwiec

Morfologia

Roślina wiotka, średnio wysoka, ale delikatniejsza od m. polnego, typowo jednoroczna, niezwykle zmienna pod względem różnych cech, łatwo krzyżująca się z innymi przedstawicielami rodzaju. Stąd nazwa „wątpliwy”, bo nieraz trudno go oznaczyć do gatunku i odmiany.

Cechy odróżniające mak wątpliwy od jego kuzynów to przylegające owłosienie szypuł kwiatowych, wyraźniej odstające włoski na pędzie oraz makówka jednakowo długa jak szeroka, zwykle kształtu odwróconego stożka. Cały okaz zawiera mnóstwo soku mlecznego barwy czysto białej lub kremowej. Zaschnięty lateks u maku wątpliwego może być jasno żółty, ciemno żółty, brunatny nawet czarny. Pędy wiotkie, proste, kutnerowate, o skrętoległym ulistnieniu.

Liście typowe dla rodzaju, w ogóle dla chwastów zbóż, to jest siwo zielone, dolne ogonkowe, pojedynczo albo podwójnie pierzastodzielne i ząbkowane, a górne siedzące (bez ogonków).

Kwiaty o pylnikach i nitkach pręcików wyraźnie fioletowych, zwykle mniejsze i jakby mniej nasycone kolorem (bledsze) niż u maku polnego, poza tym identyczne. Kielich złożony z dwóch działek, gęsto orzęsiony. Korona składa się z czterech, szerokich na 3-7 cm, szkarłatnych płatków (u niektórych mutantów i odmian ozdobnych: białych, różowych albo ciemnofioletowych), zazwyczaj z czarnymi nasadami. Słupek pozostaje nagi, o płaskim znamieniu, z 5-8 promieniami. Pręcików mnóstwo, o nitkach wyraźniej fiołkowych, cieńszych jak u pokrewnych maków, nierozszerzających się maczugowato ku górze. Najczęściej kwitnie w maju i czerwcu, przed makiem polnym.

Owocem maku wątpliwego będzie doskonale znana, wielonasienna, odwrotnie stożkowata, nieorzęsiona torebka, zwana makówką, długa na 13-30 mm.

Dodatkowe informacje

Siew

Preferuje gleby lekkie, ale zasobne, o odczynie zbliżonym do obojętnego, od słabo kwaśnych do słabo zasadowych. Odporniejszy na suszę i upał od maku polnego. Wymaga mocnego światła. Bywa siany wprost w grunt jako jeden z kwiatów letnich. Słynne czarne maki ‘Evelina’ to bezpłodny mieszaniec zmutowanych, dekoracyjnych form maku wątpliwego z makiem polnym.

Ciekawostki

Od czasu wprowadzenia rolnictwa na ziemie polskie mak wątpliwy towarzyszył zasiewom zbóż i lnu. Na glebach bardzo lekkich i suchych, mocno piaszczystych bywał częstszy od innych maków. Ekologia tego gatunku nieco się zmieniła wskutek walki z nim jako chwastem. O ile w łanach zbóż widuje się go coraz rzadziej, o tyle „nauczył się” rosnąć w miejscach żyznych, a często zaburzanych: brzegach dróg, porzuconych placach budowy, żwirowiskach, wysypiskach śmieci, miedzach i nieużytkach o ile są tam przekopane mikrosiedliska np.: kretowiny, dziury kopane przez psy lub dzieci.

Mak wątpliwy w mieszankach nasion:

Wartość pożytkowa

Mak wątpliwy jak pozostałe maki i ich kuzyni nie wydziela nektaru, za to produkuje dużo pyłku. Właśnie nadmiarowy pyłek stanowi nagrodę (pokarm) dla owadzich zapylaczy, chętnie zjadany przez trzmiele oraz niektóre samotnice. Najwięcej insektów oblatuje mak rano, od otwarcia kwiatów, kończąc żerowanie około godziny 13.00.

Pyłek kwiatowy, choć jest pokarmem czysto roślinnego pochodzenia, zawiera białka i tłuszcze zbliżone do zwierzęcych. Dlatego stanowi tak dobry pokarm dla błonkówek (pszczoły miodnej, trzmieli, brzmików), których przodkowie byli drapieżcami lub parazytoidami.

Produkty polecane