Groszek łąkowy

Morfologia

Groszek łąkowy to roślina trwała o mocnym korzeniu, wiotkich pędach kwiatowych, miodowo żółtych kwiatach, a także czarnych strąkach. Charakteryzuje się palowym, głębokim korzeniem właściwym oraz całkiem sporymi rozłogami. Wypuszcza wijące się po podporach lub płożące po ziemi i roślinach, rozgałęzione pędy kwiatowe o czterokanciastym przekroju.

Posiada liście złożone, o bruzdkowanych szypułkach, wąskich, mocno wydłużonych listkach, jednym albo dwu wąsach czepnych oraz sporawych przylistkach. Blaszka pojedynczych listków jest zaostrzona, z równoległą jak u traw i turzyc nerwacją. Przylistki groszku żółtego charakteryzują się strzałkowatym kształtem. U nasady liści zawiązuje motylkowate, siarkowo żółte kwiaty, zebrane w kwiatostany typu luźnych gron.

Pojedyncze kwiaty tego groszku cechują się zrosłym, pięciodzielnym kielichem (o mocno odgiętych, nierównych ząbkach) i koroną tej samej barwy co kielich, otwierającą się tylko na szczycie. Wewnątrz znajduje się 10 pręcików, w tym 1 wolny, a pozostałe pozrastane pylnikami.

Formuje owoce w postaci gołych, czarnych strąków do 30 mm długości. Dojrzałe skręcają się gwałtownie, wystrzeliwując nasiona na odległość.