Krwawnica pospolita

Rola krwawnicy pospolitej

Rola użytkowa

• W myśl prastarej, wspólnej ludom całej kuli ziemskiej zasady, by „podobne leczyć podobnym”, ziela tej rośliny używano w starożytności i średniowieczu przeciw czerwonce.
• Zapomniana w czasach nowożytnych, wróciła do łask podczas I wojny światowej jako lek wykrztuśny, przeciwbiegunkowy, ściągający, przeciwgorączkowy i przeciwzapalny.
• Obecnie znowu bywa stosowana przy cukrzycy, nadciśnieniu, zakrzepicy, nawet po zawałach.
• W kosmetyce leczy się nią trądziki oraz łojotoki. 
• Dostarcza do 250 kg miodu z hektara. Pszczelarze cenią ją za długie kwitnienie, także na jesieni, gdy mało jest roślin pożytkowych.

Rola biocenotyczna

Bywa chętnie oblatywana przez pszczoły. Roślina żywicielska dla licznych gatunków chrząszczy stonkowatych i ryjkowcowatych, rośliniarek i pluskwiaków. Na krwawnicy pospolitej często żerują gąsienice prawnie chronionej, dość rzadkiej u nas ćmy: postojaka wiesiołkowca Proserpinus proserpina. Bywa, że zmrocznik gładysz, modraszek wieszczek czy rzadka w kraju pawica Saturnia pavoniella wybierają ją na pokarm dla swoich larw.

Ciekawostki o krwawnicy pospolitej

Krwawnica tworzy trzy rodzaje kwiatów w których pręciki wyraźne różnią się zarówno długością pręcików jak i długością szyjki słupka u każdego z tych typów. U pierwszej kategorii każdy kwiat posiada 6 pręcików o tak długich nitkach, iż wystają daleko poza okwiat. Dalszych 6 pręcików charakteryzuje się nitkami średniej długości, za to słupek odznacza się bardzo krótką szyjką. Druga kategoria charakteryzuje się 6 bardzo długimi i 6 średnimi pręcikami, natomiast słupkiem z szyjką także średniej długości. Wreszcie trzecia grupa krwawnic to osobniki o 6 średnich oraz 6 króciutkich pręcikach, za to monstrualnie wydłużonych słupkach, mocno wystających poza okwiat. Poszczególne pręciki różnią się nie tylko wymiarami, lecz także kolorem: krótkie i średnie są złociste, a najdłuższe zielone. Słupek ma charakter półdolny a znamiona spłaszczone. W głębi kubkowatego dna kwiatów gromadzi się nektar dla owadów. Wabi on błonkówki, zwłaszcza pszczoły samotnice i miodne. Odwiedzając krwawnice trzech kategorii insekty nabierają pyłku na odmienne części odwłoka i głowy, zależnie od wysokości pręcików w danym kwiecie. Potem siadają na następnym kwiecie, zwykle innej budowy, ocierając opyloną część ciała o słupek. Kwiaty krwawnicy pospolitej wykształciły zatem w toku ewolucji niepospolity mechanizm zapylania krzyżowego, gdzie wszystkie rośliny wprawdzie są obupłciowe, lecz mogą być zapylone jedynie pyłkiem okazów pozostałych kategorii. Tylko wtedy zawiążą pełne nasiona. Dojrzewają one w brązowej torebce z przegródką w środku.