Przetacznik długolistny | Veronica longifolia auct. europ. non orig. L.
Rodzina: babkowate Plantaginaceae
Status w Polsce: rodzimy
-
Trwałość roślin wieloletnie
-
Status gatunku rodzima
-
Wysokość roślin średniawysoka
-
Kolor kwiatów fioletowy
-
Kwitnienie lipiecczerwiecsierpień
-
Żyzność gleby średniażyzna
-
Struktura gleby próchnicza (żyzna)przeciętna (średnia)
-
Chemia gleby lekko kwaśne pHobojętne pHzasadowe pHzasolenie
-
Wilgotność gleby mokraświeża (średnia)wilgotna
-
Nasłonecznienie półcienistesłoneczne
Siew przetacznika długolistnego
-
Termin siewu nasion:
Siew przeprowadzić najlepiej jesienią (wrzesień-listopad) lub na przedwiośniu (marzec) w celu przejścia przez naturalną stratyfikację. Nie jest to jednak konieczne i wybrać można wysiew wiosenny (marzec-kwiecień).
-
Optymalne warunki siewu:
- Stratyfikacja: nie jest konieczna, ale poprawia sukces wysiewów.
- Stanowisko: przetacznik długolistny należy do gatunków prostych w uprawie, o ile zabezpieczy mu się właściwe warunki, przede wszystkim stale wilgotną, żyzną glebę oraz dużo światła. Toleruje czasowe przesuszanie w lecie, ale nie znosi całkowitego zacienienia.
- Sposób siewu:
- Można siać bezpośrednio do gruntu lub w pojemnikach na rozsady.
- Nasiona lekko przykryć cienką warstwą ziemi (2-3 mm).
- Podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne do momentu kiełkowania (ok. 2-4 tygodnie).
Rola przetacznika długolistnego
Rola użytkowa
Od lat zyskuje popularność jako element miejskich łąk kwietnych na stanowiskach podmokłych i świeżych oraz wysychających tylko latem. Wspaniale prezentuje się jako soliter oraz w grupach, w ogrodach naturalistycznych, parkowych klombach, skalniakach jak również nanołączkach na balkonach i parapetach.Rola biocenotyczna
Doskonale nadaje się na pastwiska pszczele, ogrody motylowe i pasy kwietne w sadach. Ceniony za podtrzymywanie wielkomiejskich populacji pszczoły miodnej, trzmieli, samotnic oraz motyli. Pożywia się nią kilka gatunków motyli, muchówek, chrząszczy i rośliniarek. Czasem żywi się nią chroniona i bliska zagrożenia wymarciem przeplatka maturna.
Morfologia
Wysoka roślina trwała o kwiatach zebranych w okazałe grona.
Pędy przetacznika długolistnego dzielą się na trzy rodzaje:, podziemne, nagie, niedługie kłącza, podziemne, bocznie rozgałęziające rozłogi oraz, nadziemne.
Liście u naszej rośliny dzielą się na dolne, zredukowane do niepozornych łusek, dolne, okółkowe, na ogonkach, ustawione naprzeciwlegle na łodydze oraz górne podsadkowe, lancetowate. W przeciwieństwie do innych przetaczników nie posiada natomiast rozety liści odziomkowych.
Kwiatostan jest gronem, przy czym wierzchołkowe kwiatostany mogą być nawet dwa razy dłuższe od bocznych.
Pojedyncze kwiaty składają się z kielicha i korony, nie pachną, charakteryzują się mocnym fioletowo-błękitnym kolorem, rzadko białym lub jasnofioletowym, a wyrastają na ogonkach krótszych od liści podsadkowych. Osiągający 2-3 mm długości kielich odznacza się brakiem gruczołków przy mocnym owłosieniu, poza tym posiada rozwarte albo trójkanciaste ząbki.
Owocem przetacznika jest wcięta na wierzchołku, nieco spłaszczona torebka zawierająca zwykle tylko 2 nasiona. Pojedyncze nasiona są niepozorne (zwykle osiągają 0,3 x 0,9 x 0,7 mm), barwy umbrowej (żółto-brązowej).

Ciekawostki o przetaczniku długolistnym

- Formy występujące na różnych krańcach Europy różnią się liczbą chromosomów. Ponadto V. longifolia łatwością daje mieszańce z innymi blisko spokrewnionym przetacznikami z podrodzaju Pseudolysimachion. To, co utrudnia pracę systematykom, ułatwia ją jednak hodowcom nowych odmian ogrodowych.
BEEWILD to troska o środowisko naturalne. Oprócz promocji gatunków rodzimych, prowadzenia warsztatów edukacyjnych i projektów rewildingowych firma finansuje także organizacje ekologiczne.
Uczestnicząc w 1% for the Planet przekazujemy 1% naszych rocznych obrotów na projekty wspierające zrównoważony rozwój.
Więcej informacji: www.onepercentfortheplanet.org


















