Pszeniec różowy

Morfologia

Niska roślina jednoroczna, półpasożyt korzeniowy, jeden z najpiękniejszych przedstawicieli rodzaju Melampyrum. Układ korzeniowy niezbyt głęboki, złożony z wąskich, niemal nierozgałęzionych korzeni, opatrzonych specjalnymi ssawkami (haustoriami), penetrującymi w głąb korzeni i kłączy gatunków żywicielskich, głównie traw.

Łodygi wyprostowane, silnie rozgałęziające się, a ulistnione naprzeciwlegle. Zawiązuje liście asymilacyjne, potrzebne do fotosyntezy i oddychania oraz przysadkowe, chroniące kwiaty i wabiące zapylaczy do kwiatostanu.

Liście asymilacyjne odznaczają się brakiem ogonków oraz całobrzegimi, lancetowatymi blaszkami. Pierzasto wcięte liście przysadkowe są dość okazałe jak na pszeńca i jaskrawiej zabarwione, przybierając różne, z daleka już widoczne odcienie malinowych i buraczkowych różów albo bordów wpadających w lila fiolety.

Pojedyncze kwiaty charakteryzują się budową typową dla rodzaju, czyli będą: obupłciowe, mocno grzbieciste, podzielone na kielich i koronę. Zawiązują się przez całe lato.

Koronę o długości 20-25 mm posiada żółtą, lecz o czerwonych wargach i z czerwonym nalotem na rurce. Gardziel korony pozostaje niemalże zamknięta, albowiem jej dolna warga wygina się do góry i opiera o górną wargę w kształcie hełmu. Kielich odznacza się czterokrotną symetrią i silnym orzęsieniem, długością dorównuje koronie.

Owoc to płaska torebka, zawierająca nasiona wyposażone w oleiste ciałka mrówcze.