Sparceta piaskowa

Morfologia

Małych lub średnich rozmiarów bylina o kudłatych pędach, bladoróżowych kwiatach oraz kolczastych strąkach. Od pospolitszej w Polsce s. siewnej Onobrychis viciifolia różni się węższymi liśćmi i kwiatostanami oraz krótszymi przydatkami. Wykształca rozbudowany system korzeniowy, przerastający glebę nawet do 2,7 m głębokości, z mocno rozbudowanym korzeniem palowym oraz korzeniami przybyszowymi.

Korzenie obrośnięte są typowymi dla rodzaju i rodziny brodawkami, poza tym wyróżniają się żółtawą barwą. Sparceta piaskowa wypuszcza drewniejące u nasady, zielone łodygi o bruzdowanej, spłaszczonej na przekroju powierzchni.

Wypuszcza liście nieparzysto pierzaście złożone o czterech do czternastu ustawionych naprzeciwlegle par całobrzegich listków, szerokich na 1,5-8 mm, o zrosłych, łuskowatych przylistkach. Wierzch listków jest nagi, spód delikatnie kutnerowaty. Kwiatostany w postaci gęstych, wąskich (szerokich co najwyżej na 2 cm, a długich na 14-20 cm) gron kształtu wrzeciona.

Kwiaty typowe dla rodzaju i rodziny, motylkowate, o pięciokrotnym, delikatnie kutnerowatym kielichu i bladoróżowej, wyraźnie żyłkowanej koronie, zaopatrzone w błoniaste, lancetowate przylistki. Górny płatek korony, z odgiętymi ku tyłowi brzegami formuje żagielek. Pozostałe dwa boczne płatki opatulają płatek dolny, słupek i pręciki, tworząc razem łódeczkę barwy jasnoróżowej w ciemniejsze, fioletowe lub bordowe paski. Dziewięć pręcików zrastając się, tworzy rurkę, a dziesiąty pozostaje wolny.

Słupek charakteryzuje się nitkowatą szyjką i główkokształtnym znamieniem.

Owocem jest jednonasienny, półokrągły strąk, o 4-6 mm średnicy, delikatnie owłosiony na powierzchni, z 4 lub 5 wydatnymi, szydlastymi kolcami po bokach. Kolce mierzą 0,5-2 mm. Zawiera tylko jedno nasiono, a dojrzawszy nie pęka, lecz opada w całości. Nasiona tejże sparcety są silnie spoczynkowe, wydłużone (1,5-2,0 na 2,5-3,0 mm długości), barwy brunatnej.