Szałwia omszona

Morfologia

Korzenie typowe dla rodzaju, grube i palowe.

Pędy kwiatowe u tego gatunku wznoszą się prosto i sztywno, nie pokładając się ani nie przewieszając w odróżnieniu od szałwii lekarskiej S. officinalis.

Szałwia omszona posiada kilka typów liści: dolne najokazalsze, na imponujących ogonkach, średnie, o krótkich ogonkach, górne zupełnie siedzące na łodydze. Wszystkie liście łączy jajowato-podługowaty kształt, gęsty, srebrzysty kutner na spodzie blaszki oraz nagi, lekko karbowany na wierzchu blaszki o nierówno karbowanych brzegach. Mają one często zapach czarnej porzeczki.

Kwiaty zawiązuje od późnej wiosny po wczesną jesień i są one obupłciowe, grzbieciste, podzielone na kielich i koronę, barwy fioletowej u form dzikich. Od pokrewnych gatunków szałwii odróżniają je wzniesione ustawienie w kwiatostanie, ciemniejszy odcień, tudzież bordowy kolor podsadek. Wyhodowano szereg odmian z kwieciem czysto białym, łososiowym, błękitnym, różowym, karmazynowym albo w jaśniejszych odcieniach fioletu.

Korona tej rośliny charakteryzuje się brakiem wewnętrznego pierścienia szczecinek, słabo łukowatą albo nawet zupełnie prostą wargą górną, dolną wargą o trzech płatkach jak również ząbkami niepozornymi i stulonymi. Cały kwiatostan składa się zwykle z kilkunastu nibyokółków. Każdy z nich skupia od 2 do 12 kwiatów.

Owocem szałwii omszonej jest rozłupnia, która po dojrzeniu pęknie na cztery ciemnobrązowe, trójkątno-kulistawe rozłupki.