Wierzbówka kiprzyca

Siew wierzbówki kiprzycy

Termin siewu nasion:

Siew przeprowadzić najlepiej jesienią (wrzesień-listopad) lub na przedwiośniu (marzec) w celu przejścia przez naturalną stratyfikację. Możliwy jest także wiosenny wysiew (marzec-kwiecień) po wcześniejszym przechłodzeniu nasion. Po wprowadzeniu do uprawy łatwo rozmnaża się sama, stając się bezobsługową. Zarówno zaletą jak i wadą tej rośliny jest intensywny rozrost przez rozłogi i kłącza, który wymaga regulowania w wypadku kompozycji wielogatunkowych.

Optymalne warunki siewu:

1. Stratyfikacja: nasiona preferują siew poprzedzony okresem chłodu (0–5°C przez 4-6 tygodni) do prawidłowego kiełkowania.

• Jesienny siew pozwala na naturalną stratyfikację.
• Wiosenny siew zaleca się przechłodzenie nasion w lodówce przez 4-6 tygodni.

1. Stanowisko: wymaga gleby świeżej, lekkiej i próchniczej, ale nie jest wybredna i radzi sobie na różnych typach gleby. Preferuje dobrze oświetlone stanowiska. Jest całkowicie mrozoodporna. Jej słabym punktem jest częste koszenie oraz zarastanie przez inne, wyższe i silniejsze konkurencyjnie rośliny. Typowa dla muraw, skrajów lasów i zarośli, poręb, wiatrołómów, zboczy, przydroży, terenów kolejowych, żwirowisk oraz piaszczysk i innych podobnych siedlisk umożliwiających pionerską kolonizację. Nasiona rozsiewane są skutecznie siłą wiatru, co sprawia, że gatunek szybko kolonizuje nowe przestrzenie, zwłaszcza gleby naruszone, pogorzeliska i tereny otworzone poprzez usunięcie roślinności.
2. Sposób siewu:

• Można siać bezpośrednio do gruntu lub w pojemnikach na rozsady.
• Nasiona lekko przykryć cienką warstwą ziemi (2-3 mm).
• Podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne do momentu kiełkowania (ok. 2-4 tygodnie).